Holm: Belarussische Albumseite 68 mit Booklet-Erläuterungen und bestehenden Rezensionen.

2026-10-06T05:19:27Z

Belarussische Albumseite 68 mit Booklet-Erläuterungen und bestehenden Rezensionen.

Neue Seite

{{Solche Беларуская|original=68}}

[[Bild:68.jpg|frameless|right|Альбом 68]]
====Песні====
<DPL>
replaceintitle=/\/(en|lt|mz|be)$/,
category=Songs_68/be
allowcachedresults=no
</DPL>
====Запіс====
„68“ — назва трэцяга альбома гурта. Пасля першага студыйнага „[[Bild dir eine Ausstellung/be|Bild dir eine Ausstellung]]“ і канцэртнага „[[Mittendrin/be|Solche Mittendrin]]“, запісанага ў кінаклубе Тэхнічнага ўніверсітэта Chemnitz, выходзіць першы альбом гурта, запісаны ў СТУДЫІ — Larox. Гэта істотна палепшыла якасць гуку. Дзякуй Hilmar Habrom за шмат цудоўных гадзін і ўражлівы вынік.

Спіс песень незвычайны: ён створаны паводле падзей 1968 года, дакладней з 1 па 13 красавіка. Кароткія тлумачэнні з буклета:

{|
|'''1 красавіка 1968 года'''
|Упершыню выходзіць „Sankt Pauli Nachrichten“. Сёння гэта танна выраблены парнаграфічны часопіс, але ў 1968 годзе газета адлюстроўвала шырокі бунтарскі дух: грамадскую крытыку і галізну. SPN і „Konkret“: Stefan Aust адначасова быў галоўным рэдактарам абодвух. Здавалася б, супярэчнасць. Сённяшняя дэпалітызацыя часопіса вядзе да [[Schlaf schön/be|Schlaf schön]]. Тут гаворка пра невымоўнае інтэрв'ю Sven Regener у taz ад 2005 года, скіраванае супраць палітыкі ў музыцы. У пэўным сэнсе спявак нагадвае Sankt Pauli Nachrichten. Спі добра.
|-
|'''2 красавіка 1968 года'''
|[[Bild:Etc 2008 HandschriftAndreas68.jpg|thumb|200px]]Падпаленыя ўнівермагі ў Frankfurt. Многія лічаць гэтыя напады, вялікую матэрыяльную шкоду ад якіх пераважна выклікала ўключаная сістэма пажаратушэння, пачаткам RAF. Свядомае выкарыстанне гвалту як аргумента для многіх — якасная змена ў падзеях 1968 года. Але найстарэйшая стратэгія вырашэння канфліктаў — архаічны фізічны гвалт — можа быць эфектыўнай, але не новай. [[Revolution 7 von 4/be|Revolution 7 von 4]] распавядае пра тое, што не кожная рэвалюцыя становіцца ёю толькі дзякуючы назве.
|-
|'''3 красавіка 1968 года'''
|У New York адбываецца прэм'ера „2001: Касмічная адысея“. Гэтым фільмам Stanley Kubrick стварыў пералом у гісторыі кіно; яго лічаць найвялікшым навукова-фантастычным фільмам усіх часоў. Нямецкі Лексікон міжнароднага кіно апісвае шэдэўр як тэхнічную ўтопію і культурна-філасофскія разважанні велізарнага маштабу. Песня пра дзіўны сімбіёз мастакоў і публікі, пра дзікае кола давання і атрымання. [[Für immer Glück/be|Für immer Glück]].
|-
|'''4 красавіка 1968 года'''
|У Memphis забіты Martin Luther King. Мала хто натхніў свет гэтак, як гэты прапаведнік з Atlanta. Яго негвалтоўныя пратэсты і сходы, зняволенні і пастаяннае імкненне змяніць жорсткую, бесчалавечную структуру, не зрабіўшыся такім самому, дагэтуль — маяк чалавечнасці. Жыццё, годнае чалавека, азначае выпрастацца, бо зямля не можа быць домам. Стаяць, глядзець і выкрыкнуць гнеў. Як чалавек. [[Artgerechte Haltung/be|Artgerechte Haltung]].
|-
|'''5 красавіка 1968 года'''
|Камуністычная партыя Чэхаславакіі прымае праграму дзеянняў. Натхненне Пражскай вясны не згасла. Хоць праграма прыйшла позна і толькі пацвердзіла свабоды, якія ўжо практыкаваліся ў штодзённым жыцці, яна стала знакам, што ўрэшце прывёў да задушэння. Але пратэсты супраць уварвання паказалі таксама, што новае грамадства ў гэтай краіне саспела. Рэвалюцыя. Як [[1789/be|1789]].
|-
|'''6 красавіка 1968 года'''
|Адзіны рэферэндум у ГДР. Галасаванне за новую канстытуцыю ГДР было ўнікальным па-свойму, бо сама канстытуцыя скасавала рэферэндумы як небяспеку для ўпэўненасці грамадскіх бюракратаў. Свабода азначае і прыняцце іншых меркаванняў, а часам і бязглуздзіцы. Упусціце хаос! [[Inkompetenzkompensationskompetenz/be|Inkompetenzkompensationskompetenz]].
|-
|'''7 красавіка 1968 года'''
|Заканчваюцца баі каля Khe Sanh. Адна з найбуйнейшых і, безумоўна, найбязглуздзейшых бітваў В'етнамскай вайны. Нават калі Nixon меў у кабінеце пясочную мадэль і штодня атрымліваў тлумачэнні пра разню, бітва застаецца папярэджаннем пра поўную бессэнсоўнасць вайны як прынцыпу. У вайне ахвяры вядуць да ахвяр і яшчэ большых ахвяр. Наперад, наперад? Ці, магчыма, [[Stehenbleiben/be|спыніцца]] і лепей даць час, чым забраць жыццё.
|-
|'''8 красавіка 1968 года'''
|Шаснаццаты нямецкі кангрэс сацыёлагаў у Frankfurt разглядае тэму «Позні капіталізм ці індустрыяльнае грамадства?» Theodor W. Adorno і Ralf Dahrendorf абмяркоўваюць будучыню грамадства; у 1968 годзе яно выглядае больш падзеленым, чым калі-небудзь. Пытанне «мы» — адно з істотных пытанняў чалавецтва, як і пастаяннае імкненне адказаць: «Кім мы не з'яўляемся?» Застаецца самотнае «я», чыё сэрца не знаходзіць дому, але ведае, дзе яно не дома. [[Wer ist wir?/be|Wer ist wir?]].
|-
|'''9 красавіка 1968 года'''
|Ва ўніверсітэце Brandeis заснаваная кафедра Ottilie Springer. У 1968 годзе Axel Springer быў непараўнальнай мішэнню незадаволенасці і крытыкі прагрэсіўных сіл. 9 красавіка ён прафінансаваў кафедру сучаснай заходнееўрапейскай гісторыі ў яўрэйскім універсітэце Brandeis каля Boston. Ён прамовіў кранальную прамову пра значэнне яўрэяў у нямецкім інтэлектуальным жыцці, а цырымонію суправаджалі пратэсты. Свет — гэта разнастайнасць. [[Gegen kann jeder/be|Gegen kann jeder]].
|-
|'''10 красавіка 1968 года'''
|«У спякоце ночы» атрымлівае пяць Оскараў. На цырымоніі, адкладзенай на два дні праз смерць Martin Luther King, дамінуе фільм, у якім чорны і белы паліцэйскія на амерыканскім поўдні пераадольваюць узаемныя забабоны і раскрываюць справу. Натхненне, якое пераходзіць межы, запальвае цябе і іншых, часам можа нешта змяніць. Таму: [[Entfach Dich!/be|Entfach Dich!]].
|-
|'''11 красавіка 1968 года'''
|Замах на Rudi Dutschke. Магчыма, найбольш баявая постаць студэнцкага руху была і адной з найбольш інтэлектуальных. Яго аргументы былі складаныя — надта складаныя для шырокай грамадскасці, салідарнасці якой ён пастаянна шукаў. Мішэнь надзеі і нянавісці. Ідал, увасабленне працэсу. А за ім — чалавек, які сумняваецца, любіць, памыляецца і ўсё ж шукае. Паранены як медыйная канструкцыя, адчуваючы боль як [[Der Mensch/be|чалавек]].
|-
|'''12 красавіка 1968 года'''
|The Beatles вяртаюцца з Rishikesh. John Lennon і George Harrison, апошнія Beatles, якія там засталіся, вяртаюцца з Індыі. Яны прывозяць 48 [[Ein neues Lied/be|новых песень]], напісаных за сем тыдняў паміж заняткамі медытацыяй.
|-
|'''13 красавіка 1968 года'''
|Oskar Negt, Frankfurt: «Хто даручае забеспячэнне свабоды дзяржаве, яе прадстаўнікам, вялікім установам і магутным арганізацыям, становіцца ахвярай фатальнай ілюзіі: верыць у жыццяздольнасць дэмакратыі без дэмакратаў».<br />[[Im Leben nicht das Ende/be|Im Leben nicht das Ende]].
|}

====Цана====
[[Bild:Abstimmung68.gif|frameless|right|Альбом 68]]Цана 11 € вызначаная дэмакратычным галасаваннем больш за 100 людзей. Кожны мог выбраць цану ад 7 да 14 €. Атрыманы акруглены вынік паказвае, што дэмакратыя не мусіць весці да хаосу. :-)

====Наша апісанне====
Трынаццаць песень пра адчувальнасць і неадчувальнасць: ідэя чалавека, які адмаўляецца і якога нельга прымусіць змірыцца з тым, што ёсць. Хуткая музыка, проста да сутнасці і далей. Паслядоўна канцэптуальная, пра жаданне, каб усё было інакш. Метарэвалюцыйная.

====Іншыя апісанні====
Stadtstreicher 12/08: '''Ясна'''

Solche: 68 (дата выхаду: 6 снежня 2008 года)<br />
Катэгорыя: іншае

Год быў бы няпоўны, калі б Solche прайшоў яго без выдання. Якраз на Святога Мікалая двое музыкаў з Chemnitz кладуць маленькую рэвалюцыю ў непачышчаныя чаравікі. Навошта пустыя словы? „68“ — не толькі прыемнае слуханне: чыстыя акустычныя кампазіцыі зноў пераконваюць вострымі тэкстамі і яснымі думкамі. Не выпадкова Solche можа граць і ў бібліятэках. Яны значна больш, чым мясцовая акустычная альтэрнатыва вядомым гуртам з моўнага смецця. Chemnitz можа ганарыцца адзіным — і, калі ласка, першым — студэнцкім гуртом горада, удзельнікі якога насамрэч не студэнты. „Stehenbleiben“ і „Artgerechte Haltung“ ў 2009 годзе мусяць стаць гімнамі студэнцкіх вечарын — калі такія яшчэ ёсць па-за ўніверсітэцкай сталоўкай.

MH
----
6 снежня 2008 года акустычны рок-гурт Solche з Chemnitz выпусціў свой новы, трэці альбом. Гурт, найболей вядомы незвычайнымі канцэртамі, напрыклад у зале гарадскога савета Chemnitz, і шырокімі турнэ па Расіі з выступамі ў Jakutsk і на маскоўскай Краснай плошчы, прадстаўляе „68“ як разважанне пра чалавека, які не хоча змірыцца са сваім становішчам. Замест пустых фраз тэксты пашыраюць межы мовы: змяняюць кірунак погляду і гульнёй слоў адкрываюць новыя перспектывы. Гэта адпавядае мінімальнай, але энергічнай музыцы дуэта.
----
[http://www.venue.de/music/reviews/2009/04/14/solche-68/ Вельмі добрая рэцэнзія venue music]

68/be - Versionsgeschichte

Holm: Belarussische Albumseite 68 mit Booklet-Erläuterungen und bestehenden Rezensionen.